کاردرمانی اوتیسم یکی از موثرترین روش‌های توانبخشی برای کودکان مبتلا به اوتیسم است که به بهبود مهارت‌های حرکتی، شناختی، حسی و اجتماعی آن‌ها کمک می‌کند. این روش به کودک کمک می‌کند تا استقلال بیشتری در انجام کارهای روزمره پیدا کند و تعاملات اجتماعی بهتری داشته باشد. در این مقاله بهترین تمرینات توجه و تمرکز برای کودکان اوتیسم که شامل لورتا و ریهاکام هست هم آورده شده است که به صورت تضمینی توجه و تمرکز کودک شما را افزایش می دهد.

اوتیسم چیست ؟

اختلال اوتیسم یا درخودماندگی نوعی اختلال رشدی است که در ارتباطات اجتماعی مشکل ایجاد می کند. بر اساس پژوهش ها، علت اصلی اوتیسم تاکنون شناخته نشده است و همبستگی معناداری بین این اختلال با وضعیت اقتصادی، اجتماعی، سبک زندگی و سطح تحصیلات والدین دیده نشده است.

به لحاظ آماری از هر ۶۰ تا ۷۰ تولد زنده در دنیا یک نفر مبتلا به اوتیسم است. می توان گفت زندگی ماشینی و عوامل ناشی از آن مانند استرس در سیر صعودی ابتلا به این بیماری دخیل است. این اختلال که در پسران شایع‌تر از دختران است به این صورت عمل می کند که بر رشد طبیعی مغز در حیطه ی تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی تأثیر می‌گذارد.

اهداف کاردرمانی اوتیسم

بهبود مهارت‌های حرکتی (ظریف و درشت)
تقویت پردازش حسی (کنترل حساسیت به صدا، نور، لمس و…)
افزایش مهارت‌های اجتماعی (برقراری ارتباط و تعامل با دیگران)
بهبود تمرکز و توانایی توجه
آموزش مهارت‌های خودیاری (لباس پوشیدن، غذا خوردن، بهداشت شخصی)

کودک اوتیسم چه ویژگی هایی دارد؟

کودک اوتیسم ، در ارتباطات کلامی و غیر کلامی، تعاملات اجتماعی و فعالیت‌ های مربوط به بازی، مشکل دارند. این اختلال، ارتباط با دیگران و دنیای خارج را برای کودک دشوار می‌ کند.

کودک اوتیسم ممکن است رفتارهای خودآزارانه و یا پرخاشگری نیز نشان دهند. در این افراد حرکات تکراری، پاسخ‌های غیرمعمول به افراد، دل‌بستگی به اشیا یا مقاومت در مقابل تغییردیده می‌شود. اما باید گفت هسته ی مرکزی اختلال اوتیسم، اختلال در “ارتباط” است.

اگر با کودکی که دارای اختلال اوتیسم است در ارتباط باشید، تقریبا می توانید نیمی از نشانگان زیر را در بیشتر موقعیت ها در او مشاهده کنید:

• مشکلات شدید تکلم
• مشکل در بیان نیازها و استفاده از اشارات به جای کلمات
• اشتباه در کاربرد ضمایر
• تکرار کلمات و یا جملات دیگران
• خنده، گریه، پریشانی و قشقریق بی دلیل
• مشکلات اساسی در برقراری ارتباط (در آغوش گرفته شدن را دوست ندارند، تماس چشمی کم، فاصله گرفتن از دیگران)
• تحرک بیش از اندازه و یا کم
• نترسیدن از خطرات
• به روش های معمولی آموزش پاسخ نمی دهند
• عدم حساسیت به صدا: ممکن است فکر کنید کودک واقعا صدای شما را نمی شنود در حالیکه از نظر شنوایی کاملا سالم است.
• ناتوانی هوشی در حدود ۷۰ درصد موارد

برای مطالب بیشتر :

منبع : کاردرمانی اوتیسم

تروما در کودکان (Childhood trauma) چیست و چرا ایجاد می شود؟ تروما در کودکان به تجربه‌های آسیب‌زا و پرتنش اشاره دارد که می‌تواند تأثیرات عمیقی بر ذهن و روان آن‌ها بگذارد. این تجارب ممکن است شامل حوادث طبیعی، سوءاستفاده، خشونت خانگی، تصادفات و یا از دست دادن عزیزان باشد. درک و شناخت تروما در کودکان به والدین و متخصصان کمک می‌کند تا بهترین حمایت را ارائه دهند. تروما در کودکان می‌تواند تأثیرات عمیقی بر رشد عاطفی، رفتاری و شناختی آن‌ها داشته باشد. در این مقاله، علائم تروما، تأثیرات آن و راهکارهای موثر برای کمک به کودکان در مدیریت این تجربه بررسی شده است.

تروما در کودکان چیست؟

همان طور که گفته شد تروما در کودکان به تجربه‌های آسیب‌زا و پرتنش گفته می شود. رویدادی که باعث تروما می شود ممکن است به نظر شما بزرگ، ناراحت کننده یا خشونت آمیز نباشد. متاسفانه تجارب تروما در بین کودکان بیشتر از آن چیزی است که ما تصور می کنیم. اما خبر خوب این است که انعطاف‌ پذیری طبیعی کودک و حضور یک بزرگسال قابل اعتماد می‌تواند به کودکان کمک کند تا با آن کنار بیایند. تروما به زبان خیلی ساده می شود یک اتفاق خیلی بد و ناراحت کننده که باعث ترس و ناراحتی شدید در کودک می‌شود و روی احساسات و رفتار او تأثیر می‌گذارد که ممکن است تا آینده نیز تاثیر داشته باشد.

علائم تروما در کودکان

علائم ترومای کودکی با توجه به سن و ویژگی های کودک متفاوت است اما علائم زیر را می توان از نشانه های عمومی تروما در کودکان دانست:

• اضطراب و نگرانی بیش از حد
• مشکلات خواب و کابوس‌های شبانه
• کاهش تمرکز و افت تحصیلی
• اجتناب از موقعیت‌ها یا افرادی که یادآور حادثه هستند
• تغییرات ناگهانی در رفتار، مانند پرخاشگری یا انزوا
• تفکر بیش از اندازه در مورد مرگ و امنیت
• رفتارهای بازگشتی (مثلاً کودک ۷ساله دوباره شروع به مکیدن انگشت یا شب‌ادراری می‌کند)

منبع : تروما در کودکان چیست؟ علائم تروما در کودکان

علائم اوتیسم در نوزادان معمولاً در سنین ۵ تا ۶ سالگی به اوتیسم مبتلا می شوند، اما اوتیسم را می توان در نوزادان ۱۲ ماهگی نیز تشخیص داد. در واقع، برخی از رفتارهای مرتبط با اوتیسم مانند مشکلات در برقراری ارتباط و تعامل اجتماعی، ممکن است از همان سنین پایین‌تر نیز قابل مشاهده باشد. تشخیص زودهنگام می‌تواند کمک زیادی به مداخله‌های درمانی و پیشگیری از مشکلات پیچیده‌تر در آینده کند.

یکی از بیماری ها و اختلالاتی که در میان کودکان رواج داشته و معمولا خانواده ها به سختی می تواند آن را تشخیص دهند اختلال اوتیسم در کودکان است که به دلیل اینکه این اختلال علائم کاملا واضحی مانند برخی دیگر از بیماری ها را ندارد نمی شود به راحتی آن را تشخیص داد. در این مقاله علائم اوتیسم در نوزادان در کودکان آمده است:

علائم اوتیسم در نوزادان

توجه داشته باشید که علائمی که در ادامه ذکر شده است باید توسط پزشک تشخیص داده شود و به دلیل داشتن چند عامل زیر نمی توان تصور کرد کودک دچار اختلال اوتیسم است.

1. عدم برقراری تماس چشمی: یکی از عوامل اصلی در تشخیص اولیه اوتیسم در نوزادان عدم تمایل به برقراری تماس چشمی با والدین یا اطرافیان است.
2. عدم پاسخ به نام یا صداها: نوزادانی که به اوتیسم مبتلا هستند، ممکن است به اسم خود یا صداهای اطراف واکنش نشان ندهند، که البته ممکن است به دلایل مختلفی صورت بگیرد و باید توسط دکتر بررسی شود تا مشکل در شنوایی کودک نباشد.
3. عدم علاقه به بازی‌های تعامل: کودک اوتیسم از فعالیت هایی که نیاز به تعامل دارد خودداری می کند.
4. عدم واکنش به احساسات دیگران: نوزادانی که به اوتیسم مبتلا هستند، ممکن است نسبت به احساسات دیگران، مانند لبخند یا گریه دیگران، واکنشی نشان ندهند.
5. رفتارهای تکراری: رفتارهای تکراری نیز می تواند علائم اوتیسم در نوزادان باشد اما باید توجه داشته باشید تکرار بخشی از یادگیری نیز هست بنابراین باید این رفتارها توسط روانشناس یا متخصص بررسی شود.
6. تأخیر در تکلم و زبان: کودکانی که دارای اختلال اوتیسم هستند خیلی دیرتر از سایر هم سن و سالان خود به زبان می آیند و بنابراین این نیز می تواند یکی دیگر از علائم اوتیسم در نوزادان برای شناخت این اختلال در کودکان مبتلا باشد گرچه صرفا با مشاهده یک علامت و نشانه هم نمی توان به اوتیسم کودکان پی برد و نیاز به آزمایشات بیشتر می باشد.
7. مشکلات عضلانی: کودکان درگیر با این اختلال معمولا مشکلات عضلانی نیز دارند مثلا در هنگام راه رفتن و با انجام کارهای دیگر عضلات پا و یا دست آن ها به خوبی آن ها را یاری نمی کند.

پیشنهاد مشاور: ۳۷ علائم اوتیسم در کودکان که کسی به شما نمی گوید!

تشخیص اوتیسم در نوزادان به کمک ارزیابی‌های پزشکی و روان‌شناسی انجام می‌شود. معمولاً پزشکان از سوالات ویژه‌ای برای ارزیابی رشد اجتماعی، ارتباطی و رفتاری کودک استفاده می‌کنند، بنابراین توصیه ما این است که حتما در تشخیص از پزشک کودکان کمک بگیرید.

والدین باید دقت کنند که درمان این اختلال از اوتیسم در کودک تا سن ۳ سالگی می تواند به صورت خیلی مطلوب تری انجام گیرد لذا در صورت مشاهده موارد گفته شده باید سریعا اقدام نمایند.

برای کمک به بهبود توانمندی‌های اجتماعی و شناختی فرزندتان، استفاده از روش‌های نوین درمانی مانند ریهاکام و لورتا در مجموعه ستاره ایرانیان می‌تواند تأثیر بسزایی در تسهیل فرایند رشد و توسعه مهارت‌های اوتیسمی کودک شما داشته باشد. برای صحبت با برترین روانشناسان کودک و نوجوان و استفاده از برترین دستگاه ها می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید و به صورت حضوری، آنلاین یا تلفنی صحبت کنید.

منبع: علائم اوتیسم در نوزادان

حتما شنیده اید که ریشه اکثر مشکلات بزرگسالان در کودکی آن هاست. متاسفانه یا خوشبختانه دوران کودکی یکی از مهم‌ترین مراحل رشد انسان است که در آن شخصیت، عواطف و رفتارهای اساسی شکل می‌گیرد. در سنین مختلف کودک چالش های متفاوتی را برای خود و والدینش ایجاد می کند. در این شرایط نقش مشاور کودک برحسته است و کمک می کند تا کودک این مراحل را در سلامت کامل پشت سر بگذارد.

اگر کودک شما از مشکلاتی مانند کمبود تمرکز، اضطراب اجتماعی، رفتارهای تکانشی یا اختلالات خواب رنج می‌برد، مشاوره کودک می‌تواند به‌عنوان یک راهکار مؤثر و ایمن در درمان این مشکلات باشد. در این مقاله گام به گام با اهمیت مشاوره کودک و روند جلسه اول مشاوره کودک و بعد از آن آشنا می شویم.

مشاوره کودک چیست؟

مشاور کودک متخصصی حرفه‌ای در زمینه روان‌شناسی کودک و نوجوان است که به والدین و کودکان کمک می‌کند تا مشکلات رفتاری، عاطفی و اجتماعی را شناسایی و حل کنند. این افراد با استفاده از تکنیک‌ها و روش‌های علمی، به کودکان کمک می‌کنند تا با چالش‌های زندگی خود بهتر کنار بیایند. وظایف مشاوره کودک شامل موارد زیر است:

1. ارزیابی مشکلات کودک
2. درمان مشکلات رفتاری: کمک به کودکان در مواجهه با مشکلاتی مانند اضطراب، افسردگی، پرخاشگری یا نافرمانی.
3. حمایت از خانواده‌ها: ارائه راهکار به والدین برای مدیریت بهتر رفتارهای کودک و بهبود روابط خانوادگی.
4. آموزش مهارت‌های اجتماعی: کمک به کودکان برای بهبود تعاملات اجتماعی و ایجاد روابط مثبت با دیگران.
5. مداخله در بحران‌ها: کمک به کودکانی که تحت تأثیر مسائل خاصی مانند طلاق، مرگ عزیزان یا حوادث ناگوار قرار گرفته‌اند.

چه زمانی باید به مشاور کودک مراجعه کنیم؟

این سوال بسیاری از والدین است. در شرایط زیر باید به مشاوره کودک و نوجوان (با توجه به سن فرزندتان) مراجعه کنید:

• مشکلات عاطفی و روانی کودک ( اضطراب، وسواس، افسردگی و عزت نفس پایین)
• مشکلات رفتاری (پرخاشگری، آسیب به خود یا دیگران، بیش فعالی و کم توجهی، نافرمانی از والدین و معلمان)
• مشکلات آموزشی و تحصیلی
• مشکلات اجتماعی ( قربانی قلدری شدن در مدرسه، انزوا، ناتوانی در ارتباط با دیگران)
• تغییرات یا بحران‌های زندگی ( طلاق، تغییر محل زندگی یا فوت عزیزان)
• مشکلات خاص ( اوتیسم، اختلال دو قطبی، مشکلات خواب و تغذیه)

بسیاری از والدین ممکن است تصور کنند که مشکلات کودکان به مرور زمان حل می‌شود. اما برخی مسائل نیاز به توجه و مداخله حرفه‌ای دارند.

پیشنهاد مشاور: تنها خوابیدن کودک

تشخیص اختلالات چگونه انجام می شود؟

در مرکز مشاوره ستاره ایرانیان چند راه برای تشخیص اختلالات فرزند عزیز شما وجود دارد که در ادامه جداگانه به هرکدام پرداخته شده است:

1. بررسی بالینی: این روش که کلاسیک و قدیمی ترین روش است که شامل بررسی تاریخچه تولد، سابقه بیماری‌های جسمی، روانی یا اختلالات ژنتیکی در خانواده، روند رشد کودک، بررسی محیط کودک و مشاهده بالینی کودک است.
2. نقشه مغزی: این روش به روزترین روش در ارزیابی مشکلات عصبی-شناختی و روان‌شناختی کودکان است که از نظر علمی ثابت شده است. توجه داشته باشید که نقشه مغزی برای کودکان بالای ۶ سال استفاده می شود. این روش بیش‌فعالی، اختلالات یادگیری، اوتیسم، اختلالات اضطرابی و افسردگی، تروما، مشکلات خواب و تشنج و صرع را تشخیص می دهد.
3. تشخیص اختلالات کودک با نقاشی: نقاشی زبان غیرکلامی کودک است و نشان‌دهنده دیدگاه او نسبت به خود، دیگران و محیط اطرافش می‌باشد، به همین دلیل اهمیت زیادی دارد. تحلیل نقاشی زیر نظر روانسنج متخصص انجام می شود. کودکان معمولاً احساسات ناخودآگاه، اضطراب‌ها، ترس‌ها یا حتی تجربه‌های آسیب‌زا را در نقاشی‌های خود نشان می‌دهند.
4. پکیج تست های تشخیصی: پکیج تست‌های تشخیصی کودکان شامل مجموعه‌ای از آزمون‌ها و ابزارهای استاندارد است که برای ارزیابی وضعیت روان‌شناختی، رفتاری، رشدی و شناختی کودکان طراحی شده‌اند. تحلیل این تست ها نیز در مرکز مشاوره ستاره ایرانیان زیر نظر روانسنج متخصص انجام می شود.

اگر نمی دانید کدام روش مناسب کودک شماست، بهتر است با مشاور کودک صحبت کنید. بهترین مشاور کودک به شما کمک می کند تا با توجه به مشکلات رفتاری، عاطفی، شناختی و تحصیلی، اجتماعی و ارتباطی بهترین گزینه را انتخاب کنید. توجه داشته باشید که هر کودک با دیگری متفاوت است بنابراین نمی توان یک درمان مشخص را برای همه به کار برد.

برای صحبت با برترین روانشناسان کودک و نوجوان می توانید با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲ و ۰۲۱۸۸۴۲۲۴۹۵ تماس بگیرید و به صورت حضوری، آنلاین یا تلفنی صحبت کنید.

 

برای مطالب بیشتر :

منبع : مشاوره کودک

آموزش تنها خوابیدن کودک فرایندی، زمان بر است و به انرژی زیادی نیاز دارد. بهترین کار این است که به صورت درست و روانشناسی این کار را انجام دهید. در ادامه مراحل و نکات مهم برای آموزش این مهارت ارائه شده است.

سن تنها خوابیدن کودک

بسیاری از متخصصان توصیه می‌کنند که نوزادان می‌توانند از ۶ ماهگی به بعد به خوابیدن مستقل عادت کنند، زیرا در این سن، بیشتر نوزادان می‌توانند دوره‌های طولانی‌تر خواب را بدون نیاز به تغذیه شبانه تحمل کنند. خوابیدن جداگانه ممکن است شامل قرار دادن تخت نوزاد در اتاق خودش یا جدا شدن از تخت والدین باشد، میزان جدا شدن بستگی به نیاز های کودکتان نیز دارد.

نشانه های زیر به شما ثابت می کند که کودک شما آماده جدا شدن است:

• اگر نوزاد بدون وقفه‌های متعدد در طول شب می‌خوابد، احتمالاً آماده یادگیری خواب مستقل است.
• زمانی که نوزاد دیگر نیاز به چندین وعده تغذیه در شب ندارد، آموزش خواب مستقل آسان‌تر خواهد بود.
• اگر نوزاد در محیط خواب خود احساس امنیت دارد، این می‌تواند نشانه خوبی باشد.

مراحل جدا کردن کودک

۱.آماده سازی ذهنی

اگر کودک به سنی رسیده است که می توانید با او حرف بزنید، درباره اهمیت خوابیدن به‌صورت مستقل صحبت کنید. از زبان ساده و متناسب با سن او استفاده کنید و توضیح دهید که این مرحله‌ای از بزرگ‌شدن است.

۲. ایجاد محیطی دلپذیر

مطمئن شوید که اتاق کودک فضایی آرام و امن دارد. از رنگ‌های ملایم، نور مناسب و دمای متعادل استفاده کنید. حتما عروسک مورد علاقه اش را در کنار او قرار دهید و قبل از خواب به او شب بخیر بگویید و او را ببوسید.

اگر کودک شما به طور مداوم با مشکلات خوابیدن تنها مواجه است و این مشکلات از حد طبیعی فراتر می‌رود، مراجعه به روان‌شناس کودک می‌تواند کمک بزرگی برای شناسایی علل این مشکلات و حل آن‌ها باشد. رزرو وقت و صحبت با برترین مشاوران کودک با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲و ۰۲۱۲۲۲۴۷۱۰۰و ۰۹۰۳۵۶۷۳۰۵۰ و ۰۹۱۰۸۳۴۷۵۹۷ امکان پذیر است.

۳. روتین شبانه

فعالیت‌های منظم قبل از خواب، مانند حمام گرم، خواندن داستان یا لالایی خواندن، به کودک کمک می‌کند که بدنش برای خواب آماده شود. انجام روتین در خواب کودک تاثیر زیادی دارد. از گوشی و تلویزیون قبل از خواب خودداری کنید. حتما ساعت خواب معینی داشته باشید حتی اگر در خانه خود نیستید.

۴. آموزش تدریجی

اگر کودک شما با جدایی ناگهانی مخالفت کرد و شب ادراری یا علائم دیگر را تجربه کرد سعی کنید این روند را تدریجی کنید به طور مثال ابتدا کنار تخت کودک بنشینید تا احساس امنیت کند. هر شب فاصله خود را بیشتر کنید تا در نهایت او بتواند به‌تنهایی بخوابد. اگر نصف شب پیش شما امد با او به تختش برگردید و کنارش بنشینید تا احساس آرامش کند.

۵. صبور باشید

طبیعی است که کودک ابتدا مقاومت کند. صبور باشید و برنامه خود را ادامه دهید و ناامید نشوید. حتما با همسرتان یک روش را پیش بگیرید.

به یاد داشته باشید که هر نوزادی منحصربه‌فرد است، بنابراین برخی ممکن است زودتر یا دیرتر از دیگران برای خواب مستقل آماده شوند.

۶. کودک را قبل از خواب بغل کنید

بسیاری از والدین این اشتباه را مرتکب می شوند که فکر می کنند نباید نوزاد خود را قبل از خوابیدن در آغوش بگیرند یا در آغوش بگیرند. اینطور نیست! من همیشه توصیه می کنم که کودک شما قبل از خواب مدتی آرام را در آغوش یکی از عزیزانش بگذراند.

نکته خیلی مهم این است که کودکتان را قبل از خواب تسکین ندهید به این شکل کودک احساس می کند که چیز بدی در انتظارش است و نگران تر می شود.

مهم است که در زمان مناسب به گریه های کودک پاسخ دهید، اگر خیلی سریع به سراغ نوزادتان بروید، او یاد نمی گیرد که تنها بخوابد. اگر کودکتان را برای مدت طولانی رها کنید تا گریه کند، آنقدر مضطرب می‌شود که خوابیدن برای او سخت و حتی غیرممکن است.

۷. عدم تغییر محیط خواب

هرگونه تغییر در محیط خواب، مانند تغییر در تخت یا وسایل اتاق، می‌تواند باعث اضطراب کودک شود. از تغییرات ناگهانی اجتناب کنید.

۸. نظارت از راه دور

در صورتی که کودک به تنهایی نمی‌خوابد یا نگران او هستید، از یک دستگاه مانیتور خواب برای نظارت بر او استفاده کنید.

۹. تدوام و ارزیابی مداوم

ارزیابی پیشرفت کودک در طول زمان مهم است. اگر کودک همچنان به سختی به خواب می‌رود، ممکن است نیاز به تغییر روش‌ها داشته باشید.

اگر کودک شما به طور مداوم با مشکلات خوابیدن تنها مواجه است و این مشکلات از حد طبیعی فراتر می‌رود، مراجعه به روان‌شناس کودک می‌تواند کمک بزرگی برای شناسایی علل این مشکلات و حل آن‌ها باشد. رزرو وقت و صحبت با برترین مشاوران کودک با شماره های ۰۲۱۲۲۳۵۴۲۸۲و ۰۲۱۲۲۲۴۷۱۰۰و ۰۹۰۳۵۶۷۳۰۵۰ و ۰۹۱۰۸۳۴۷۵۹۷ امکان پذیر است.

اهمیت خواب مستقل کودک

1. خوابیدن به‌تنهایی به کودک کمک می‌کند که احساس استقلال و خودکفایی کند.
2. کودک می‌آموزد که می‌تواند بدون وابستگی به والدین از پس موقعیت‌های چالش‌برانگیز (مانند خوابیدن) برآید.
3. کودکانی که مستقل می‌خوابند، اغلب بهتر می‌توانند در صورت بیدار شدن در نیمه‌شب، مجدداً خودشان به خواب بروند.
4. خودتنظیمی باعث کاهش اضطراب و بهبود تمرکز در سنین بالاتر می‌شود.
5. کودکانی که از نظر عاطفی مستقل‌تر هستند، معمولاً در محیط‌های اجتماعی مانند مهدکودک یا مدرسه راحت‌تر با دیگران تعامل می‌کنند.
6. خواب مستقل کمک می‌کند تا کودک یاد بگیرد که جدایی موقت از والدین نگران‌کننده نیست.
7. این فرآیند می‌تواند از بروز اضطراب جدایی شدید در آینده جلوگیری کند.

منبع : تنها خوابیدن کودک

طرحواره محرومیت عاطفی یک مفهوم روانشناختی است که شامل این باور عمیق است که نیازهای عاطفی فرد در روابط برآورده نمی شود.

طرحواره محرومیت هیجانی

طرحواره محرومیت هیجانی اغلب از تجارب غفلت یا نیازهای عاطفی برآورده نشده در دوران کودکی ایجاد می شود که منجر به مشکلات در بیان احساسات و ایجاد ارتباط سالم با دیگران می شود.

ایده اصلی در این است که نیازهای عاطفی فرد برای حمایت، درک، و اعتبار به طور مداوم در روابط برآورده نمی شود.

ریشه های این طرحواره معمولاً از بی توجهی مداوم یا عدم پاسخگویی توسط مراقبان در دوران کودکی ناشی می شود

انواع طرحواره محرومیت :

• محرومیت حفاظتی: احساس فقدان راهنمایی و محافظت.
• محرومیت از همدلی: احساس سوء تفاهم یا شنیده نشدن.
• محرومیت از تربیت: احساس عدم حمایت یا بی توجهی(منبع).

افراد مبتلا به این طرحواره اغلب احساس تنهایی، تلخی، افسردگی و قطع ارتباط با دیگران می کنند. آنها ممکن است برای بیان مؤثر احساسات خود مبارزه کنند و ممکن است در رفتارهای ناسازگاری مانند تأیید بیش از حد یا ایثارگری شرکت کنند. این رفتارها می تواند این باور را تقویت کند که نیازهای آنها برای دیگران سنگین است.

ریشه های تحولی طرحواره محرومیت هیجانی

ریشه‌های تکاملی طرحواره محرومیت عاطفی عمیقاً در تجربیات اولیه زندگی، به‌ویژه تجربیاتی که شامل مراقبان اولیه هستند، نهفته است. این طرحواره زمانی ایجاد می‌شود که نیازهای عاطفی کودک برای محبت، همدلی و حمایت به‌طور مداوم توسط مراقبین او برآورده نشده یا به درستی درک نشود. در اینجا برخی از جنبه های کلیدی مربوط به ریشه های تکاملی آن وجود دارد:

• ریشه های رشد

تجارب دوران کودکی: طرحواره محرومیت عاطفی اغلب از تجربیات دوران کودکی ناشی می شود که در آن مراقبان از ارائه حمایت عاطفی کافی شکست می خورند. این می تواند به دلیل بی توجهی یا به دلیل کمبود منابع (مثلاً به دلیل مشکلات سلامت روان) برای پاسخگویی به این نیازها رخ دهد.

دلبستگی ناایمن: مشابه الگوهای دلبستگی ناایمن، کودکان مبتلا به این طرحواره ممکن است احساس کنند که مراقبانشان شنیده نشده یا دیده نمی شوند و آنها را به این باور می رساند که نیازهای عاطفی آنها هرگز به طور کامل برآورده نمی شود.

منبع : طرحواره محرومیت هیجانی | احساس شنیده نشدن!

طرحواره نقص و شرم یکی از طرحواره های ناسازگار اولیه است که در طرحواره درمانی شناسایی شده است.

طرحواره نقص و شرم چیست؟

طرحواره نقص و شرم شامل باور عمیقی است که اساساً چیزی اشتباه یا معیوب در خود وجود دارد که منجر به احساس شرم و بی کفایتی می شود. این طرح‌واره می‌تواند در جنبه‌های مختلف زندگی، مانند ظاهر، ویژگی‌های شخصیتی، هوش یا شخصیت اخلاقی ظاهر شود.

ویژگی های کلیدی این طرحواره:

• نقایص درک شده: افراد دارای این طرحواره بر این باورند که دارای نقایص قابل توجهی هستند که آنها را برای دیگران دوست داشتنی یا غیرقابل قبول می کند.
• ترس از طرد شدن: از این می ترسند که اگر دیگران عیوب خود را کشف کنند، طرد شوند.
• شرم و انتقاد از خود: این افراد اغلب شرم شدیدی را تجربه می کنند و بیش از حد از خود انتقاد می کنند.

این علائم نشان می دهد که چگونه باورهای عمیق در مورد نقص می تواند بر ادراک فرد از خود و روابط بین فردی تأثیر بگذارد(منبع)

برای مطالب بیشتر :

منبع : طرحواره نقص و شرم چیست؟ من کافی نیستم!

رشد جنسی در نوجوانی یکی از مراحل حیاتی زندگی است که طی آن تغییرات جسمی، عاطفی و روانی قابل توجهی در نوجوانان رخ می‌دهد. در زمینه سکس نوجوان و رشد جنسی در نوجوانی سوالاتی مانند، خودارضایی، دیدن تصاویر جنسی و یا گفتارهای جنسی پرسیده می شود که در این مقاله می خواهیم به آن پاسخ دهیم.

رشد جنسی در نوجوانی

تمایلات جنسی در انسان، بسیار پیچیده تر از نیروهای زیستی هستند که آغازگر فرآیند بلوغ جنسی می باشند. در همین راستا، رشد جنسی در نوجوانی نه تنها شامل رشد فیزیکی می باشد بلکه رشد شناختی، هیجانی، اجتماعی و اخلاقی را نیز دربر می گیرد. در ادامه به عنوان این تغییرات پرداخته شده است:

۱.تغییرات جسمی در دوران بلوغ

این تغییر شامل تغییرات هورمونی و رشد اندام‌های تناسلی است که در ادامه توضیح داده شده است:

• تغییرات هورمونی

1. تغییرات هورمونی در پسران: افزایش تولید تستوسترون که باعث رشد عضلات، تغییر صدا و رشد موهای صورت و بدن می‌شود.
2. تغییرات هورمونی در دختران: افزایش تولید استروژن که منجر به رشد سینه‌ها، شروع قاعدگی و تغییرات در ساختار بدنی می‌شود.

• رشد اندام‌های تناسلی

رشد اندام‌های تناسلی در پسران: رشد بیضه‌ها و آلت تناسلی.

رشد اندام‌های تناسلی در دختران: بلوغ رحم و تخمدان‌ها و تغییرات واژینال.

توجه داشته باشید که رشد تمامی این جنبه ها با سرعت یکسان صورت نمی گیرد.

طرحواره اطاعت (Obedience schema) به الگوی رفتاری اشاره دارد که در آن افراد نیازها و نظرات دیگران را بر نظرات خود ترجیح می دهند، اغلب به دلیل ترس از طرد شدن یا خشم می باشد.

طرحواره اطاعت چیست؟

طرحواره چارچوب ذهنی یا میانبر است که به افراد کمک می کند تا اطلاعات را بر اساس تجربیات گذشته تفسیر و پردازش کنند. طرحواره ها می توانند با ارائه روشی ساختاریافته برای درک جهان بر رفتار و تصمیم گیری تأثیر بگذارند.

در روان‌شناسی، طرحواره‌های مربوط به اطاعت شامل الگوهای فکری یا رفتاری باشد که افراد را به تبعیت از ارقام یا قواعد اقتدار سوق می‌دهد بدون اینکه آنها را زیر سوال ببرند. این می تواند به مفاهیمی مانند طرحواره انقیاد مرتبط باشد، که شامل تمایل بیش از حد به اطاعت از دیگران به دلیل ترس از پیامدهای منفی است که اغلب منجر به سرکوب نیازها و احساسات شخصی می شود.

طرحواره ها: میانبرهای ذهنی برای پردازش اطلاعات بر اساس تجربیات گذشته.

طرحواره انقیاد: شامل اطاعت بیش از حد به دلیل ترس از پیامدهای منفی است.

رفتار اطاعتی: می تواند تحت تأثیر طرحواره هایی باشد که انطباق را بر استقلال شخصی اولویت می دهند(منبع)(منبع)

منبع : طرحواره اطاعت چیست؟

دکتر بازی در کودکان و نحوه بازی با کودک، آیا دکتربازی در کودک بد است؟، نحوه برخورد با دکتر بازی کودکان همه در این مقاله آورده شده است.

دکتر بازی یکی از بازی‌های تخیلی و نقش‌آفرینی رایج در میان کودکان است که معمولاً در سنین پیش‌دبستانی و دبستان دیده می‌شود. نیازی به گفتن نیست که والدین هنگام وقوع چنین موقعیت هایی بسیار می ترسند. آن ها که با رفتارهای جنسی کودکان آشنا نیستند، به این نتیجه می رسند که چیزی بسیار شرم آور در مورد کاری که این بچه ها انجام می دهند وجود دارد.

نتیجه گیری سریع و واکنش افراطی با فریاد زدن و تنبیه برای والدین آسان است. اما کاوش جنسی بخشی طبیعی از کودک بودن است و والدین باید بین تمایلات جنسی کودکی و بزرگسالان تمایز قائل شوند.

وقتی در این لحظات نسبت به فرزندانمان واکنش نشان می دهیم، باید محدودیت هایی را تعیین کنیم، اما در عین حال به فرزندانمان نیز بفهمانیم که کنجکاوی در مورد رابطه جنسی طبیعی است. بنابراین، باید گفتار و کردار خود را با دقت انتخاب کنیم تا از شرمساری فرزندان خود و ایجاد هرگونه تداعی منفی خودداری کنیم.

برخورد با دکتر بازی کودکان

نحوه برخورد با این بازی ها چگونه است و چه زمانی باید نگران بود؟ بازی های وانمودی در کودکان پیش دبستان بسیار رایج هستند.

یکی از رایج ترین این بازی ها نوعی است که معمولا با نام دکتر بازی در کودکان شناخته می شود که در واقع نوعی تجربه و آزمایش کردن در کودکان است. البته استفاده از این اسم ها نمی تواند اهمیت اتفاق افتادن برخی مسائل را کم کند، مثل نشان دادن اندام های خصوصی به یکدیگر.

معایب دکتربازی کودکان

1. عبور از مرزهای شخصی و جسمانی: اگر کودکان بخواهند دکتربازی واقعی تر شود و بدن هم را بدون مرز مشخص معاینه کنند. اگر کودکان آگاهی کافی از مرزهای شخصی نداشته باشند، این موضوع می‌تواند به نقض حریم خصوصی یا حتی سوءاستفاده ناخواسته منجر شود.
2. الگو اشتباه: اگر کودکان اطلاعات دقیق و درستی از فرآیندهای پزشکی نداشته باشند، ممکن است تصورات اشتباهی درباره کار پزشکان پیدا کنند.
3. احتمال آسیب جسمی: برخی کودکان ممکن است در حین تقلید از روش‌های پزشکی، حرکات یا فعالیت‌هایی انجام دهند که برای خود یا دیگران خطرناک باشد.
4. کلیشه های جنسیتی: دکتر بازی می‌تواند نقش‌های جنسیتی کلیشه‌ای را در ذهن کودکان تقویت کند؛ مثلاً پسرها همیشه نقش دکتر و دخترها نقش پرستار را ایفا کنند.